Kıymetli okuyucularım, değerli şiir dostları; Lafı uzamadan, matematik, fizik, geometri hesabı yapmadan; öncelikle, özellikle ve özetle söylemek gerekir ki; Merkezdeki o Yüce güç, kudret, kuvvet ve azamet her şeyi, her yeri, her anı, her mekanı ve her zamanı eğip büküp kendine ram, bağlı ve tabi ediyor. Çünkü sıfır hacim, sonsuz yoğunluktaki mükemmel güç, muazzam kuvvet ve muhteşem kudret; evirip çevirip külli iradesine cüz’i idareyi ahenkli ediyor, vesselam…
Eğer birgün ışık hızına yakın hızdaki bir araçla ki böyle durumda muazzam mesafeler minimalize olur, örneğin en yakın galaksi Andromeda ya gidip dönülse, döndüğünde milyonlarca yıl geçmiş olacaktır ki, seyahatini anlatacak kimse bulamazsın, bulamayacaksın. Çünkü sanki Kainat; hatırasını, anlatımını, anılarını ve aktarımını yasaklamış gibidir. Kainat gizemli sırrını sanki saklamıştır. İşte bu yüzden ve ol sebepten; Nefsin ki/ özlem ve arzuların, günahların denizinde; Nefesin ki/ihtiras ve tutkuların denizinde, Ölüm ki/ ömürlerin denizinde ve Kabir ki/ pişmanlıkların denizinde, Ahmera aşkında, an tıkanır, mekan donar ve firar eder zamandan insan.